Echt Indonesisch eten bij Klein Java in Sneek

Echt Indonesisch eten doe je bij Klein Java in Sneek. Oma zit er altijd voor de keuken en in de keuken staan louter Indonesiërs die volgens oud recept werken. Het is bovendien een smaakvol ingericht restaurant met veel Indonesische elementen. Bij het restaurant kun je ook eten ophalen. Gewoon een hele rijsttafel in bakjes halen en dan lekker thuis opeten. Maar goed wij gingen er dus gewoon lekker eten. Het restaurant heeft een soort a la carte kaart met een hele hoop gangen, 8 maar liefst. Je kunt ook kiezen ook 1 of 2 gerechten. Lemper vooraf bijvoorbeeld (soort kleefrijst met kokos en kip). Heerlijk. Of soto ajam (kippensoep, maar dan oosters, met heerlijke citroengras en die typische Indonesische smaak). En dan een nasi gerecht daarna. Of gado gado met pindasaus.

Rijsttafels in soorten en maten

Toch vind ik eigenlijk altijd dat je bij Klein Java voor een rijsttafel moet gaan. Het is echt altijd veel te veel, je eet je schandelijk vol of je moet zelfs nog wat laten staan. Maar toch; die bakjes gevuld met al de heerlijkheden zijn het lekkerst. Bij Klein Java heb je de keuze uit 6 verschillende soorten rijsttafels. Eentje met allerlei soorten sate, eentje met vlees, een rijsttafel met gele rijst en scherpe groente/ en vleesgerechten, eentje met vlees en vis, eentje met vis en schaaldieren alleen en ook een vegetarische variant.


Rijsttafel met vlees en vis

Zelf word ik altijd erg blij van de rijsttafel met vlees en vis (ook met groentegerechten en eigerechten overigens) maar mijn disgenoot hield niet van vis, Dus gingen we voor de rijsttafel Bandung. Verschillende soorten sate (ook van geit), rendang, hete eieren, sajoer boontjes met tempe, verschillende soorten kip van heet tot met kokos. Heerlijk met goed rijst. En met eigengemaakt ingelegde zure groenten met die heerlijke gembersmaak. Van al dat eten blijf je eten, eten en nog eens eten.

Indonesisch nagerecht

Ook de nagerechten op de kaart zijn heerlijk, maar meestal zijn wij dan zo vol dat er niet meer bij kan. Tjendol bijvoorbeeld. Maar deze keer bleef het gewoon bij een kopje koffie en heerlijke spekkoek die koek die in lagen wordt gebakken en daarom ook zo duur is. Maar waarvan de smaak zo typisch, maar vooral zo heerlijk is en die je alleen kunt uitleggen door hem te eten. De rekening: 53,75 euro.

Maaltijdsalade met vis bij De Olde Woage in Gramsbergen - ja in Gramsbergen

Een maaltijdsalade met vis in Gramsbergen. Daar gingen we deze keer voor. Grambergen, ik wist niet eens waar het lag. Ik moest er naartoe om pakketten weg te brengen. Nou ja, naar Coevorden dan. We maakten een omweg, omdat we honger hadden. En het was heet. Gramsbergen, het onbekende Gramsbergen bleek een lieflijk plaatsje. Het restaurant waar we neerstreken bleek overigens nog niet open.


Maar aan de andere kant van restaurant De Olde Woage in Gramsbergen staat een museum. Ik moest naar de wc en dat mocht daar. Alleraardigste mensen daar, die me er en passant nog op wezen dat we natuurlijk ook nog even een kijkje konden nemen in het museum. Daar was helaas geen tijd voor, maar misschien komt dat nog.

De Olde Woage in Gramsbergen

En toen ik terug kwam, was De Olde Woage opeens wel open. Of althans er werd van alles op de tafel gezet. De keuken moest nog wel worden opgestart zei de zeer aardige ober. Na een frisdrankje, namen we een kijkje in de menukaart. Daar stonden erg leuke gerechtjes op. Maar die bleken in de praktijk nog veel leuker te zijn. Want de maaltijdsalade met vis die ik uitkoos zat echt bomvol met vis. Verschillende soorten vis. Niet alleen de gebruikelijke zalm, maar ook forel en heerlijke garnalen. En met een goede sla er bij. Met heerlijk brood erbij en natuurlijk echte boter.




Uitsmijter

Mijn disgenoot koos voor een uitsmijter met bruin brood. Ook dat zag er uitermate goed en verzorgd uit. Goed brood, mooie uitsmijter. En goed bereid aldus haar. Knapperig randje, Eigeel nog wat lopend. Ik houd er niet van, maar ik weet dat velen het zo willen.

Onder de plantaan in Gramsbergen
Bovendien zaten we onder een prachtige plantaan. Daar in het mooie Gramsbergen. En het voelde alsof we daar nog wel een dagje wilden blijven zitten. Maar dat kon niet. De plicht riep. En de rekening:21,50 inclusief 4 drankjes vanwege de enorme dorst.

Knapperig brood met tomaat en muntthee bij Tapa Tapa in Lemmer.

Knapperig brood met tomaat en muntthee bij Tapa Tapa in Lemmer. Die combinatie nam ik daar een tijdje geleden. Gewoon omdat het kon.

Soms houd ik van de vreemdste combinaties. Of ontstaan de vreemdste combinaties. Gewoon omdat het kan. Dat gebeurde toen ik met een vriendin op het terras van Tapa Tapa in Lemmer zat. We waren al uren onderweg, ik was moe en hongerig.


Appeltaart met slagroom op terras Lemmer

Mijn vriendin is gek op appeltaart met slagroom en koffie. De appeltaart altijd eerst even warm, zegt ze dan. En dan slagroom er op. En de koffie gelijktijdig. Maar ik ben altijd van de hartig. Zal wel met mijn lage bloeddruk te maken hebben. Van appelgebak word ik dan niet blij, van iets met zout erin wel. Maar wat eet je nu om een uurtje of vijf, als je nog aan de muntthee zit? Want eigenlijk gaat veel hartigs natuurlijk niet samen met muntthee. Niks eigenlijk. Of het moet een after eight zijn. Maar die hadden ze niet bij Tapa Tapa. En die is ook niet hartig. Toch maar een de kaart geraadpleegd.


Tapas eten in Lemmer




Soepje? Nee. Kippenvleugels? Zo´n geknoei. Aardappeltjes met knoflooksaus? Te vet. En toen viel mijn oog op het brood met verse tomaat. Heerlijk getoast brood met prachtige olijfolie, verse stukjes tomaat en volgens mij het brood ook ingesmeerd met knoflook. Natuurlijk maakt honger (oké trek dan) rauwe bonen zoet, maar dit was lekker. Echt heel lekker. Die heerlijke tomaat met dat knapperige brood. Man, man, wat zat ik te smullen. En daarna gooit ik er nog een glas muntthee achter aan. Net alsof ik daarna mijn tanden had gepoetst. En samen met het warme appelgebak moesten we daarvoor 13,05 euro neertellen.

Honger
En omdat ik zo'n honger had geen foto deze keer van het gerecht. Toen ik tot het besef kwam dat ik die wilde maken, was mijn bord al leeg.

Scroppino met pasta bij pizzeria La Gondola

Scroppino met pasta bij pizzeria La Gondola. Misschien wat een vreemde combinatie, maar hij was niet te versmaden.

Soms wil je gewoon veel eten. En dat deden we dus. Bij pizzeria La Gondola in Lemmer. Waar het altijd druk en warm is. En waar het altijd gezellig is. En waar we altijd te veel eten. We begonnen met panne burro. Brood met kruidenboter dus. Van dat werk waar je van blijft eten. En we namen er een lekker drankje bij. Wijntje, biertje. En we spraken over heel veel dingen in het leven, zoals dat hoort als je in een Italiaans restaurant zit.

Pizzageur
De geur van pizza om je heen, vol met basilicum en gebakken brood. Nu ik het schrijf, ruik ik die fijne en warme geur als het ware weer gewoon. Nadat we dus al die calorietjes naar binnen hadden gewerkt en ons heerlijk moe voelden worden (dat doen koolhydraten nu eenmaal met je), was het tijd voor het groter werk.

Pizza carbonara

Vriendlief kon nog wel wat extra koolhydraatjes gebruiken. Het werd een pizza carbonara. Een hele grote pizza vol met beleg. Mij kan pizza nooit zo bekoren, want het is me teveel brood en het is me sowieso teveel van alles. Dus ga ik meestal voor vis. Deze keer buiten de kaart een tagliatelle met gamba´s en rucola. Malse garnalen, lekker frisse notenslag en goede pasta. Niet minder calorierijk waarschijnlijk, maar ik heb toch het idee dat het beter voor me is. De goede olie was rijkelijk gebruikt, dus ik heb weer genoeg olie voor een jaar binnengekregen. Maar lekker was het.

Scroppino als dessert
Daarnaast een fijne glas rode wijn. Wie doet je wat! Een dessert wilde ik niet meer maar die beroemde scroppino wilde ik nu wel eens proberen. Ik had hem alleen nog op tv gezien en ik wilde wel eens weten hoe het nu met dat bijzondere drankje zat. Wodka met limoenijs geloof ik dat de uitleg was. IJskoud met een mooi rietje. Hij was heftig (door de wodka) maar ik heb er van genoten. Uitbuiken was daarna wel meer dan nodig. En drie dagen dieet om al dat eten er weer af te krijgen. Voor 44,20 euro waren we heel erg vol.

Sumo Groningen, lunchmenu met niet echt verse tonijn

Sumo Groningen, lunchmenu met niet echt verse tonijn. Zo zou ik ons lunch daar zo'n beetje omschrijven.

Mijn Afrikaanse man en ik gingen een dagje Groningen doen. Omdat we van alles moesten uitzoeken en omdat we handel aan het drijven waren. We vonden iets dat we wilden kopen, maar we probeerden ook wat van de prijs af te krijgen. Toen dat niet lukte, besloten we dan maar wat te gaan eten. We waren al de hele ochtend op pad, hadden de auto geparkeerd ergens buiten de stad en lustten eigenlijk wel een hapje.

Rijst en sushi
Maar mijn vriendje vindt heel veel dingen niet lekker. In eigen land is hij gewend om veel rijst te eten, dus ik dacht laten we ergens naartoe gaan waar we rijst kunnen eten. We hadden natuurlijk naar de Chinees kunnen gaan, maar die zag ik niet direct. Het werd uiteindelijk Sumo Groningen. Bekend om zijn sushi en andere Japanse gerechten. Ik dacht dat dit wel een succes zou zijn, maar helaas manlief bleek er achteraf niet echt van te kunnen genieten. De dingen die hij bovendien wilde eten, mochten we niet bestellen. Die hoorden bij het diner. Lijkt me een kleine moeite om dat allemaal in hetzelfde pakketje te gieten, maar blijkbaar werkt dat dus niet zo. En dat maakte de ervaring er niet beter op.

Concept van Sumo
Bij Sumo kun je gang na gang eten. Dat vul je in op een papiertje en je kunt per keer 5 verschillende dingen kiezen. Wat je betaalt hangt af van het moment en de dag waarop je eet. Wat ik ook al wat vreemd vind. Het restaurant ziet er mooi uit overigens. Maar de kwaliteit, ik weet het niet.

Spicy tuna was vooral oude tuna
Ik houd erg van sushi, dus ik ging voor de spicy tuna (pittige tonijn), maar toen viel het me al op dat de tonijn niet kakelvers was. En dat is wel nodig voor een fijne en goede sushi. Er volgden nog een paar andere soorten, maar zo vers als ik de sushi elders eet, was hij niet.


Kip en gebakken zalm
Dan maar aan de kippenvleugels, gebakken zalm en de gebakken rijst. Ik hoopte dat die laatste vooral in de smaak zou vallen, maar bij de eerste hap zag ik het al aan het gezicht: Nee, nee zei hij (Net in het Nederlands geleerd’. De smaak stond hem niet aan, ook de gebakken aardappelen konden hem niet echt bekoren. Ik heb de gebakken rijst ook even geproefd, maar vond hem niet slecht. Ook niet heel bijzonder, maar wel oke. Vriendlief vond het allemaal maar niets, dus voor hem hoeft het nooit meer. Echt onder de indruk was ik ook niet en het was die 42 euro, waarvan 18,50 euro per menu dan ook niet helemaal waard.

Tao Leeuwarden
Bij Tao in Leeuwarden eten we ook geregeld en daar zijn de gerechten een stuk verfijnder. Ook daar word je aan tafel bediend, maar het is er wel vers en lekker. De foto van de sushi is dan ook bij hen genomen.

Curryworst bij restaurant De Eerste Aanleg in Lemmer

Curryworst bij restaurant De Eerste Aanleg in Lemmer, aan het terras.

Wat is er nu leuker om pal aan het water wat te drinken of iets te eten! Niets eigenlijk. Bij De Eerste Aanleg in Lemmer kan dat. Je zit aan het water waar steevast boten aanmeren, mensen afstappen die een leuke dag hebben en waar je zicht hebt op allerlei boten die aan het varen zijn. Ook meert er tijdens het skutsjesilen onze favoriete rondvaartboot aan.

Lekker aan het terras

Maar nu was het een gewone doordeweekse dag. Een vriend kwam helpen een technisch klusje op te knappen, we hadden veel bij te praten en dus besloten we met dat mooie weer lekker daar aan het water te gaan zitten. Er waren meer mensen op het idee gekomen, overal werd gekeuveld op het terras dat deels op het water ligt en deels op het 'droge'. De sfeer is er ontspannen en relaxt, het eten goed. En we hadden honger. Meestal wil ik allerlei gezonds, maar deze keer kon ik niet zo goed kiezen. Er was te veel. Vis, altijd goed. Salade ook altijd goed. Na lang wikken en wegen nam ik echter een club sandwich kip. Voor 7,50 euro. Ik ben altijd gek op zo´n enorm broodjes vol beleg, maar de ene of de andere club sandwich, dat maakt nog wel verschil. Maar ik moet zeggen, deze was meer dan uitstekend. Er zat een dressing over de kip en de groente die alles aan elkaar bond. Ik kan de smaak nog steeds niet terughalen, maar wat was deze dressing heerlijk. Bovendien natuurlijk erg maagvullend. Heerlijk met een kop thee en met uitzicht over kabbelende golven en hier en daar een stinkende dieselmotor.

Plate met curryworst
Mijn disgenoot koos iets wat ik nog niet eens had gespot: een plate met curryworst. Ik dacht dat ze die alleen in Duitsland serveerden, maar blijkbaar zat ik daar fout mee. Ik heb het donkerbruine vermoeden dat het gerecht wel op de kaart stond omdat er veel Duitse gasten in het etablissement komen, maar zeker weten doe ik dat niet. De plate was in ieder geval een cholesterolbom. Zo´n vette curryworst (althans in mijn beleving, maar misschien valt dat wel mee), lekkere dikke patat en romige mayo. Mijn vriend genoot zichtbaar. De curryworst was volgens hem meer dan heerlijk. En gelukkig worden van eten, maakt dat je je prettig voelt. En dat is dan weer goed voor het ontspannen van je aderen. En zo´n heel bord vol genot voor maar 8,50 euro, het is een koopje. Hij voelde zich daarna helemaal senang en prettig, ik had heerlijk gegeten en lekker ontspannen over het water getuurd. Het leven is goed zo.

Sneller dan het licht lunch bij Strandrestaurant Nederzandt in Noordwijk

Sneller dan het licht stond onze lunch bij Strandrestaurant Nederzandt in Noordwijk op tafel. Dat was opmerkelijk. Misschien was het ook niet zo'n moeilijke lunch, maar toch. We hadden uren gereden om in Noordwijkerhout te komen, omdat de wegen overal tien keer waren afgesloten, hadden toen allerlei zaken bekeken en toen kwam de honger.



Strandrestaurant Nederzandt in Noordwijk

In het park waar we moesten zijn, dirigeerden ze ons naar dit restaurant cq strandtent. Niet echt op het strand overigens, maar niet minder gezellig. Overal al kerstbomen, buiten allemaal heerlijke loungebanken, het vuur dat knapperde om mensen warm te houden. En wie dat niet genoeg vond, kon ook nog een deken krijgen. Binnen een veelvoud aan veelkleurige stoelen en een gezellig interieur. We vonden het er top.



Snelle bediening

De bediening was er ook vrij snel. Eerst maar even wat drinken en dan bedenken wat we wilden eten. Zo aan de kust leek een broodje garnaal toch wel de maaltijd die hoort. Vers uit zee stond er ook nog eens bij dus wie wil dat nu niet. Nog voordat onze woorden koud waren, stonden de broodjes al op de tafel. Prachtig grof bruin brood met rijkelijk veel garnalen, een cocktail saus en rucola.

Heerlijke garnalen

De zilte zee was net niet te horen, maar anders. Ook bijzonder dat er hier gewoon een lekker glas melk op het menu stond. En dat bleek ook nog eens een halve koe te zijn. De koffie was verder ook erg goed (ook wel eens anders geweest). En de bediening zeer aardig en voorkomend. Er werd een gezellig praatje gemaakt, er werd gevraagd waar we vandaan kwamen. Toen we weggingen, werd ons een goede thuisreis gewenst.

Wandelen

Het zijn die kleine dingen. Maar het mooie was misschien nog wel dat we daarna ook nog een leuke strandwandeling konden maken. Zo over de duin was het heerlijk uitwaaien tegen een prachtige herfstzon. Het jasje kon gewoon open. En de rekening: ja die was niet heel laag. 38,50 euro. De broodjes waren meer dan 10 euro. Maar dan heb je ook wat.